ONZE REISVERSLAGEN TER INSPIRATIE

Je leert een land natuurlijk pas echt goed kennen door er zelf vaak naartoe te gaan. Tenminste één keer per jaar gaan wij zelf op pad. Dit keer was het mijn beurt. Van 22 maart tot 2 april 2016 maakte ik wederom een prachtige reis naar Suriname waarvan hier een verslag:

Aangekomen op luchthaven Zanderij omarmt de warme deken met de herkenbare heerlijke geur van het tropische regenwoud me. Joepie de teenslippers mogen weer aan! Diezelfde avond nog mag ik met de voetjes van de vloer bij de klanken van de beste Kaseko bandjes die optreden op de pier van Hotel Torarica. Deze vrolijke en typisch Surinaamse muziek doen me mijn jetlag vergeten.

De volgende dag is het alweer feest. Het is een nationale feestdag, te weten Holi Phagwa. Nog nooit eerder heb ik het hier meegemaakt, maar wat is dit leuk zeg! Bij dit hindoestaanse feest wordt de overwinning van het goede op het kwade gevierd met onder andere het strooien van gekleurd poeder en gekleurd water. Gewapend met een zonnebril en oude kleding heb ik me in het feest gestort dat plaatsvond in de Palmentuin en op het Onafhankelijkheidsplein. De verf zit overal en iedereen is dezelfde kleur. One love one color…..

Na het ontbijt in het Eco Resort Inn, tevens de andere hotels uit de Torarica groep bezocht, te weten Hotel Torarica en Hotel Royal Torarica. Het Eco Resort heeft een lift in het laatste gebouw en de Executive kamers van Hotel Torarica worden vernieuwd. Goed om het weer even te zien.
Nieuw op onze site is het Marina Waterland Resort nabij Domburg dat ik vandaag ga bezoeken. Via een leuke binnendoor route rijden we naar Domburg. Dit resort is al een tijdje erg populair vanwege de zondagmiddagbrunch die vaak is uitverkocht, maar wat veel mensen niet weten is dat er naast het restaurant, strandje en watersportmogelijkheden, aanlegplekken voor boten, ook zeer volledig uitgeruste huisjes te huur zijn. Ik kan niet anders zeggen dan dat het er allemaal zeer mooi bij staat en de huisjes en tuin duidelijk door liefhebbers zijn ontworpen. Het restaurant is alleen op zondag open, maar in de huisjes is alles aanwezig om zelf te kokkerellen.
Deze avond neem ik mijn intrek het onlangs geopende guesthouse ‘de kleine Historie‘. Het houten koloniale gebouw ademt veel sfeer uit, maar de goede ambiance hier wordt vooral ook gecreëerd door de beheerders die hier duidelijk vol passie voor gaan. Ik voel me gelijk thuis. Eén van de fijnste plekjes hier vind ik de lounge en het balkon op de eerste etage. Heerlijk wegzwijmelen met een blikje Parbo bier met op de achtergrond de jazz muziek die hier gedraaid wordt.

Ik voel me zo’n geluksvogel! Ik mag de Paasdagen gaan vieren in de Danpaati River Lodge in het ‘Boven Suriname gebied’. Vroeg in de ochtend vertrekken we richting het binnenland. Eerst 3 uur per minibus naar Atjoni waar de weg letterlijk eindigt om vervolgens nog zo’n 3 uur per korjaal over de Bovensuriname rivier te varen. In dit gebied woont de Marronbevolking, oftewel afstammelingen van de gevluchte tot slaaf gemaakte mensen die ooit op de plantages moesten werken. Pasen of niet, de was wordt in de rivier gedaan en vanuit de boot kom je ogen te kort: vogels, de indrukwekkende begroeiing, stroomversnellingen en zwaaiende mensen uit de lokale dorpen langs de oevers. Het voelt een beetje alsof je door een filmdecor vaart. Zo onwerkelijk soms (zelfs al is het niet de eerste keer dat ik hier ben!). Bij aankomst op Danpaati staat het voltallig personeel voor ons te zingen om ons welkom te heten. Ik krijg spontaan kippenvel ook al is het toch zo’n 30 gr. Celcius!

De tijd vliegt om en wat worden we verwend. We zijn we gaan zwemmen in een sula (stroomversnelling), bezoeken het Marron Museum in Pikin Slee, wonen een Paasmis bij in een Christelijk dorp en maken een nachtelijke boottocht waarbij we veel kaaimannen spotten. De dames uit het dorpje Dan geven ons ook nog een dansvoorstelling. Wow! wat kunnen die vrouwen bewegen zeg. Onze gids legt uit wat de liederen/dansen betekenen. Uiteindelijk worden alle gasten ook bij het feestje betrokken en voor ik het weet sta ik te dansen. Eén en al vrolijkheid! Helaas is het alweer tijd om afscheid te nemen van deze magische plek en de mensen om ons heen die inmiddels mijn familie zijn geworden.

Op naar het volgende hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) namelijk de Voltzberg en Raleighvallen. In een 4WD busje rijden we in een uur of vier via Zanderij richting Witagron, waar we overstappen op de boot voor een 3 uur durende boottocht naar Fungu Island. Hier staan de komende dagen vooral in het teken van de natuur. Vanaf Witagron kom je nog langs Kaaimanston, maar daarna is er niets meer en bevind je je in een natuurreservaat. Geen telefoonbereik laat staan wifi. Wel het geluid van onder andere toekans, ara’s en brulapen.
De accommodatie is eenvoudig in jungle stijl. Er is een hangmattenverblijf dat groot genoeg is om op meerdere etages groepjes afzonderlijk te herbergen. Daarnaast is in een apart onderkomen; een groepsverblijf met stapelbedden en klamboes en een gebouw waar 2-,3- en 4-persoonskamers zijn voorzien van bedden/ klamboes en eigen douche/toilet. Na binnenkomst met je sleutel is het best grappig om te ontdekken dat de andere kant van de kamer geen muur heeft. Je kijkt vanuit je bed direct naar buiten. Ook al is de accommodatie verre van luxe, het voldoet en het past op een plek als deze.
Onze gids bereidt ons voor op de lange wandeling naar de Voltzberg. Lange broek i.v.m. de bosmieren, goede wandelsokken/schoenen, een poncho mee; 2 grote flessen water en voldoende eten. Niet te laat gaan slapen, het wordt morgen een lange dag!

Via een smal pad en boomstammetjes over kreekjes wandelen we zonder problemen naar de voet van de berg in zo’n 3,5 uur. Onderweg worden we muzikaal begeleid door vogels, krekels en zien we ook nog wat aapjes. Het zicht op de berg onderweg, maakt het best spannend. Het is behoorlijk hoog! Hoe komen we daar? Het laatste stuk dat je over de granieten berg richting de top loopt is voor mij even doorbijten. Ik heb namelijk een beetje hoogtevrees. Samen komen we boven. Trots dat we het met zijn allen hebben gehaald, genieten we van het uitzicht! Precies op de helft nu. De weg naar beneden valt mee en we beginnen aan de terugweg. Weer zien we andere planten bloemen en horen andere vogels. Saai wordt het zeker niet! Wel voel ik na een uur of 6 wandelen mijn voeten pijnlijk worden. De Palladiums blijken voor junglewandelingen van 4 of 5 uur prima te voldoen, maar voor een wandeling van 8 uur zijn wandelschoenen met iets meer steun wellicht toch beter. Het laatste uurtje wandelen we allemaal redelijk in onszelf gekeerd. Even doorbijten, de kuiten doen au, voeten doen au maar we zijn er bijna! Bij aankomst wachten we bij de Anjoemara Falls op de boot, heeeeeerlijk schoenen uit en met onze pijnlijke voeten in het water. Audrey, die onze kokkin is tijdens deze tour, verwent ons enorm met een zalige ‘krachtbouillon’ en een lekker diner in de avond waar ze extra haar best op heeft gedaan.
De volgende dag is tot ieders genoegen, een rustig programma waarbij we de Moedervallen bezoeken. 45 minuten heen- en 45 minuten terug lopen. Rayan, onze gids, weet een zeer giftige pijlgifkikker te spotten. Ook zien we een eenzame brulaap die waarschijnlijk is verstoten uit de groep. De middag zijn we bij het oord waar we ons prima vermaken met het fotograferen van aapjes, een duik in de rivier, heerlijke maaltijden en een eindfeest met de lokale band ‘de Raleighboys’.

n de regen reizen we terug naar de stad, waar we onze intrek nemen in Guesthouse Famiri. Een prima guesthouse met een rustige ligging op zo’n 15 minuten lopen van het centrum. Wat een luxe weer en wat fijn om weer schone kleding en handdoeken te hebben.

Een nieuwe tour in ons programma is de ‘Koffie plantage tour’. Deze ga ik uitproberen. Per minibusje vertrekken we om 06:15 naar Plantage Peperpot. Prachtig om de zon te zien opkomen terwijl we de Bosjesbrug over rijden. Na een heerlijke kop speciale kaneelkoffie en een lekker broodje bezoeken we de oude koffieschuur waar onze gids Yves het hele koffie proces uitlegt. Vervolgens gaan we met onze verrekijker het natuurpad van zo’n 3 km lopen dat achter de Peperpot ligt. Vele aapjes en vogels gespot! Verder bezoeken we de enige koffieplantage in Suriname waar nog koffie wordt geproduceerd (Plantage Katwijk) en het bekende Frederiksdorp, waar veel van onze gasten heen fietsen en overnachten. Deze plek kent een rijke historie als koffieplantage. Later werd hier het districtskantoor van de politie gevestigd. Tevens was hier een dokterswoning, het commissariaat en de gevangenis te vinden. In de jaren zeventig werd de plantage eigendom van de familie Hagemeijer. Ton Hagemeijer kwam tijdens zijn dienstjaren bij de TRIS en werd verliefd op Suriname en op de hindoestaanse Marianne. Samen gingen zij op de plantage Frederiksdorp wonen en leefden zij lange tijd van de landbouw. Later besloot Ton Hagemeijer de vervallen woningen van de politiebeambten te renoveren en na een lange renovatie werd in 2003 de plantage in gebruik genomen als toeristenverblijf. Dit jaar heeft de familie Hagemeijer de plantage verkocht aan een nieuwe beheerder. Binnenkort zullen er meer faciliteiten op deze plek te vinden zijn om het verblijf te veraangenamen zoals een zwembad en airconditioning in de huisjes.

Daar waar ik begon met een feestje (Holi Phagwa, het lijkt 4 weken geleden), sluit ik de reis ook weer met een feestje af. Want feesten kunnen ze in Suriname! Het is bij terugkomst in de stad namelijk dag 3 van de wandelvierdaagse. Naast wandelen blijkt dit een hele happening wat mij eigenlijk meer aan carnaval doet denken.

Samen met onze vertegenwoordigster breng ik de laatste ochtend nog een bezoek aan de centrale markt. Dit maakt onderdeel uit van de kookworkshop ‘Njan Switi’ wat ‘eet lekker’ betekent. We gaan koken met de groenten en het vlees dat we zelf op de markt kopen. Het wordt een gezellige boel maar er wordt ook serieus gekookt met Irene in ‘de Kleine Historie’. Nadat we gezellig samen de zelfgemaakte pecil (soort gado gado) en loempia’s opeten, is het nu dan echt tijd om weer afscheid te nemen van Switi Sranan.

Aangekomen op de luchthaven, lijkt alles wat ik weer meemaakte alweer een droom. Nu al heimwee, maar ik kom gauw weer terug!

Bedankt aan alle collega’s en lieve Surinamers die ook deze reis weer een succes maakten!

Hélène

Delen...Email this to someoneShare on Google+Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn